











"Ik ben beeldend kunstenaar, organisator, tentoonstellingsmaker,
scenograaf, docent aan zwitserse, zuid-afrikaanse en nederlandse
academies, kunstverzamelaar, gitarist, hobbykok en culturele veelvraat en
kunstbeschouwer tout court. Veel te veel voor één man, zou je zeggen,
maar als je me ziet, zul je begrijpen dat het er allemaal inpast."
Zo introduceerde Jean Bernard Koeman zichzelf op de Willem Arntsz
Hoeve. Hij voegde er aan toe dat zijn dagelijkse praktijk, het maken van
monumentale installaties en beelden, wat moeilijk te verenigen is
met de opzet van het Vijfde Seizoen, zodat hij aan een aantal plannen
ging werken voor zijn bezigheden aldaar.
Hij zocht contact met de medewerkers van Roosenburg, een afdeling voor
forensische psychiatrie en een unit voor dubbel gediagnosticeerde
patiënten. Samen besloten ze dat Koeman via gesprekken en workshops
met bewoners de inhoud van een grote wandtekening zou verzamelen.
En zo, met vallen en opstaan, ontstond langzamerhand het extract dat
uiteindelijk de wandtekening "Apparaten die dienen om tre antwoorden op
vragen waarvan we niet weten wat we er mee aan moeten" is geworden.