













Vanessa Jane Phaff:
Psychiater A. van Dantzig had een psychotische patiënt.
Een keer probeerde hij de man eerlijk te zeggen dat deze aan wanen leed.
Toen Van Dantzig hem kort daarna vroeg hoe hij zich voelde, zei de man:
"Het is alsof ik een goede vriend naar de trein heb gebracht."
Twee weken later was hij dood.
Van Dantzig: "Jarenlang heb ik gedacht dat die 'goede vriend' zijn wanen
waren, waar hij niet zonder kon, tot ik ineens besefte dat hij het over mij had
gehad."
Genoteerd n.a.v. Marathoninterview, VPRO-radio, 28 augustus 1998.
Arend Jan Heerma van Vos in gesprek met Andries van Dantzig (1920 - 2005).
Ik voel me nauw betrokken bij de existentiële problemen die op de Willem
Arntsz Hoeve aan de orde zijn. In mijn werk kan ik echter niet direct verslag
doen van het contact met de cliënten - terwijl dat een van de doelstellingen
van het bestuur van Het Vijfde Seizoen is.
Rolf Engelen verhoudt zich in zijn werk heel nauwgezet tot de plek waar hij
is en zoekt daarbij naar methoden om met mensen in contact te komen.
Vanuit dat proces ontstaat een beeld. Rolf en ik hadden de constructie van
een gelijktijdig verblijf in Het Vijfde Seizoen onder andere bedacht omdat
onze werkwijzen elkaar in dat opzicht aanvullen.
Voor mij is het 'Den Dolder'-thema (waarvoor ik nog geen betere
aanduiding weet) te belangrijk om er een kortdurend project aan te wijden.
Daarvoor raakt het teveel aan waar ik in mijn werk überhaupt mee bezig
ben. Ik ben de ontwerptekeningen die ik in Den Dolder heb gemaakt in mijn
atelier in Rotterdam aan het uitwerken tot een omvangrijke serie tekeningen
en schilderijen.
Over Rolf Engelen:
'Rolf Engelen handelt in zijn werk veel vanuit het principe van de gift. Hij
zoekt naar de kwaliteiten van een plek, naar de kwaliteiten van anderen.
Voor het project Een Dagje Eruit dat hij op de Willem Arntsz Hoeve heeft
gedaan, maakte hij gebruik van bestaande structuren.
Geregeld wordt op de Hoeve een rommelmarkt georganiseerd waarvan de
opbrengst ten goede komt aan een dagje uit - iets waar veel cliënten veel
waarde aan hechten. Samen met cliënten van de gesloten afdeling werkte
Engelen aan een object, waarbij hij materiaal dat de cliënten maakten,
transformeerde tot een werk in zijn eigen 'traditie'. Dit werk wordt te koop
aangeboden in de galerie die hem vertegenwoordigt. De opbrengst komt
ten goede aan Een Dagje Eruit.
In december 2006 deed Engelen een performance op de rommelmarkt,
waarbij hij 'glansvormen' maakte - een eigen vinding waarbij uit goedkoop
materiaal een glimmende vorm wordt gemaakt, die uitnodigt tot aanraken.
Deze vormen waren voor 2.50 euro te koop. De performance was een
poging om met cliënten in contact te treden zonder dat er iets van hen werd
gevraagd. (Er zijn om die reden bijvoorbeeld ook geen foto's gemaakt.)
Om extra geld te genereren voor Een Dagje Eruit heeft Engelen deze
glansvormen ook langs de reguliere kanalen te koop aangeboden. Twee
van de zes glansvormen zijn inmiddels verkocht: de 400 euro die dat heeft
opgeleverd, zijn inmiddels gestort in de kas voor het dagje uit.
Verder heeft Engelen in overleg met Pelle van Mansvelt (muziektherapie)
gewerkt aan de verlichting van de muziek- en van de tuinkamer. Aan de
muziekkamer voegde hij een houten lamp toe, die harmonieert met de
akoestische instrumenten; in de tuinkamer plaatste hij een grote zon (lamp)
in de lichtkoepel van het dak, om de verbeelding een extra zwier te geven.
Er is immers binnenskamers een tuin gemaakt. De lampen zijn beide door
Engelen ontworpen.'