|
|
Onze vriendschap en samenwerking ontstond vanuit
overeenkomsten tussen ons. De meeste mensen denken dat we
Chinees zijn, met name in Nederland. Mensen zeggen vaak 'Ni Hao',
of rare dingen zoals 'Kung Fu' tegen ons. Soms denken ze zelfs dat
we zussen zijn. Maar we komen uit verschillende landen, hebben
een andere achtergrond, spreken een andere taal en eten anders.
Als expats worden we dagelijks herinnerd aan onze verschillen. We zijn echter allebei kunstenaars. Met onze kunst zoeken we naar een manier om de leegte, van het verlaten van ons vaderland, op te vullen. Erika doet dit middels fotografie en Kyoko met opblaasbare objecten. Toen we gingen verhuizen naar "Het Vijfde Seizoen' op het psychiatrisch instituut Willem Arntsz Hoeve in augustus 2007, werd 'thuis' dan ook het uitgangspunt voor ons werk.
Terwijl we kennismaken met patiënten herkennen we hun eenzaamheid.
Buitenlandse patiënten verlangen vaak terug naar het land van herkomst. Patiënten afkomstig uit de omgeving hebben vaak geen contact met familie of hun 'thuis' is een stressvolle plek. Het leek een aannemelijk idee dat ook zij de leegte kunnen vullen met kunst. We geven daarom patiënten de mogelijkheid zichzelf te uiten.
Een nevendoel is te ontdekken of kijkers van ons werk het verschil zien tussen patiënten en medewerkers. Daarom nemen er naast patiënten ook medewerkers en bezoekers deel aan ons project.
Ons project heet BINNENSTEBUITEN INSIDE OUT en bestond uit twee workshops. We begonnen met het brainstorm gedeelte, 'de cirkel workshop', waarin de deel-nemers hun persoonlijkheid vormgaven met collages. De deelnemers konden gebruik maken van verschillend materiaal zoals, potloden, pastel krijt en uitgeknipt drukwerk. Tijdens het vervolg, 'de ballon workshop', maakt iedere deelnemer zijn eigen kunstwerk op een 130cm grote witte ballon. Als je in de ballon zit kan dat verschillende associaties opleveren: huis, baarmoeder, schuilplaats, de wereld… Erika fotografeerde de deelnemers terwijl ze aan het werk waren, ze maakte portretten van ze, en ze fotografeerde tevens het gehele creatieve proces.
Onze werkwijze werd aan verschillende behoeftes van de patiënten aangepast. Bijvoorbeeld patiënten helpen bij het uiten van zichzelf en schrijven/tekenen voor mensen met fysieke beperkingen. De meeste deelnemers hadden geen uitleg nodig dus hielden we onze mond en lieten ze hun gang gaan.
Het resultaat is een gevarieerde hoeveelheid werken die het levenslicht zagen op de Willem Arntsz Hoeve. De ballonnen zijn omgekeerd, zodat we bij elke kunstenaar binnen kunnen kijken. Tegelijkertijd zien we de binnenkant van deelnemers via de buitenkant door middel van fotografische portretten.
Kyoko Inatome, Erika Blikman
2007
Als expats worden we dagelijks herinnerd aan onze verschillen. We zijn echter allebei kunstenaars. Met onze kunst zoeken we naar een manier om de leegte, van het verlaten van ons vaderland, op te vullen. Erika doet dit middels fotografie en Kyoko met opblaasbare objecten. Toen we gingen verhuizen naar "Het Vijfde Seizoen' op het psychiatrisch instituut Willem Arntsz Hoeve in augustus 2007, werd 'thuis' dan ook het uitgangspunt voor ons werk.
Terwijl we kennismaken met patiënten herkennen we hun eenzaamheid.
Buitenlandse patiënten verlangen vaak terug naar het land van herkomst. Patiënten afkomstig uit de omgeving hebben vaak geen contact met familie of hun 'thuis' is een stressvolle plek. Het leek een aannemelijk idee dat ook zij de leegte kunnen vullen met kunst. We geven daarom patiënten de mogelijkheid zichzelf te uiten.
Een nevendoel is te ontdekken of kijkers van ons werk het verschil zien tussen patiënten en medewerkers. Daarom nemen er naast patiënten ook medewerkers en bezoekers deel aan ons project.
Ons project heet BINNENSTEBUITEN INSIDE OUT en bestond uit twee workshops. We begonnen met het brainstorm gedeelte, 'de cirkel workshop', waarin de deel-nemers hun persoonlijkheid vormgaven met collages. De deelnemers konden gebruik maken van verschillend materiaal zoals, potloden, pastel krijt en uitgeknipt drukwerk. Tijdens het vervolg, 'de ballon workshop', maakt iedere deelnemer zijn eigen kunstwerk op een 130cm grote witte ballon. Als je in de ballon zit kan dat verschillende associaties opleveren: huis, baarmoeder, schuilplaats, de wereld… Erika fotografeerde de deelnemers terwijl ze aan het werk waren, ze maakte portretten van ze, en ze fotografeerde tevens het gehele creatieve proces.
Onze werkwijze werd aan verschillende behoeftes van de patiënten aangepast. Bijvoorbeeld patiënten helpen bij het uiten van zichzelf en schrijven/tekenen voor mensen met fysieke beperkingen. De meeste deelnemers hadden geen uitleg nodig dus hielden we onze mond en lieten ze hun gang gaan.
Het resultaat is een gevarieerde hoeveelheid werken die het levenslicht zagen op de Willem Arntsz Hoeve. De ballonnen zijn omgekeerd, zodat we bij elke kunstenaar binnen kunnen kijken. Tegelijkertijd zien we de binnenkant van deelnemers via de buitenkant door middel van fotografische portretten.
Kyoko Inatome, Erika Blikman
2007