|
|
Dit zomerseizoenhebben wij, Marc van
Kempen (1979) en Antoinette Nausikaa
(1973) Het Vijfde Seizoen bewoond. Tot
eind augustus in het atelier/huis aan de rand
van het bos. We zijn beiden afgestudeerd
aan de Gerrit Rietveld academie en werken
voornamelijk met fotografie en video.
Het willen vastleggen van je persoonlijke belevingswereld en universum
is onlosmakelijk verbonden met het tijdperk waarin we nu leven. Overal
om ons heen wordt gefilmd en gefotografeerd: web-cams op iedere
hoek van de straat, web-cams op een ooievaarsnest wat uit moet
komen, filmpjes van je vrienden, collega's op You-tube. Deze manier van
leven en kijken naar anderen en jezelf maken ons mede zoals we zijn en
hoe we een beeld vormen van onze wereld.
Deze wereld is voor ons de afgelopen drie maanden het terrein geweest van de Willem Arntsz Hoeve in den Dolder. 1 juni 2008 trokken wij in het vijfde seizoen met het verlangen werk te maken samen met de bewoners. We wilden het werk sterk laten leiden door de stappen die de bewoners namen. We hebben een film gemaakt. Een film met en door de mensen van de Willem Arntsz Hoeve, over de drie zomermaanden dat wij hier woonden, werkten en vrienden hebben gemaakt.
Na korte tijd besloten wij een 13 tal videocamera's aan te schaffen zodat mensen ook zonder ons konden filmen wat zij wilden vastleggen en zich daarbij niet door ons hoefden te laten begeleiden. Dit bracht uiteraard nogal wat teweeg. Op plekken waar een camera vooral gezien wordt als een instrument dat de privacy in gevaar kan brengen, leverde het maken van video flink wat moeilijkheden op. Voor ons de moeilijkheid om naar binnen te kijken en voor de vaste bewoners de moeilijkheid beeld naar buiten te brengen. Ondanks deze moeilijkheid heeft iedereen zich toch weten te concentreren op dat wat hij wilde laten zien.
Het geven van volledige vrijheid met betrekking tot het filmen heeft veel interessant materiaal opgeleverd. Filmen vereist openheid, je open stellen voor de blik van een ander, interesse tonen in een ander, iets van iemand anders vragen, iets van jezelf geven. Van deze openheid hebben we gelukkig veel gezien. We hebben een keuze gemaakt en besloten de stukjes te laten zien die deze eerlijkheid en openheid het beste weergeven. De drie maanden infiltreren, reageren en communiceren hebben een gezicht gekregen.
Marc & Antoinette
Deze wereld is voor ons de afgelopen drie maanden het terrein geweest van de Willem Arntsz Hoeve in den Dolder. 1 juni 2008 trokken wij in het vijfde seizoen met het verlangen werk te maken samen met de bewoners. We wilden het werk sterk laten leiden door de stappen die de bewoners namen. We hebben een film gemaakt. Een film met en door de mensen van de Willem Arntsz Hoeve, over de drie zomermaanden dat wij hier woonden, werkten en vrienden hebben gemaakt.
Na korte tijd besloten wij een 13 tal videocamera's aan te schaffen zodat mensen ook zonder ons konden filmen wat zij wilden vastleggen en zich daarbij niet door ons hoefden te laten begeleiden. Dit bracht uiteraard nogal wat teweeg. Op plekken waar een camera vooral gezien wordt als een instrument dat de privacy in gevaar kan brengen, leverde het maken van video flink wat moeilijkheden op. Voor ons de moeilijkheid om naar binnen te kijken en voor de vaste bewoners de moeilijkheid beeld naar buiten te brengen. Ondanks deze moeilijkheid heeft iedereen zich toch weten te concentreren op dat wat hij wilde laten zien.
Het geven van volledige vrijheid met betrekking tot het filmen heeft veel interessant materiaal opgeleverd. Filmen vereist openheid, je open stellen voor de blik van een ander, interesse tonen in een ander, iets van iemand anders vragen, iets van jezelf geven. Van deze openheid hebben we gelukkig veel gezien. We hebben een keuze gemaakt en besloten de stukjes te laten zien die deze eerlijkheid en openheid het beste weergeven. De drie maanden infiltreren, reageren en communiceren hebben een gezicht gekregen.
Marc & Antoinette